Z
drowie nie jest wszystkim, ale bez zdrowia wszystko jest niczym.
Schopenhauer

niedziela, 18 lutego 2018

SZAŁWIA LEKARSKA - lecznicze ziele, a także znakomita przyprawa



Szałwia lekarska łac. Salvia officinalis Linne jest półkrzewem z rodziny wargowych. Ma balsamiczny zapach i specyficzny, korzenny smak, jest cierpka i gorzka.

Cenne właściwości szałwii były dobrze znane Hipokratesowi i Galenowi
Starożytni grecy sporządzali "grecką herbatę". Na południu Europy szałwię nazywano "świętym zielem" i "europejską herbatą". W starożytności napar z liści i kwitów uważano za dobry środek wzmacniający i żołądkowy. 

Do celów leczniczych zbiera się w maju, przed kwitnieniem, w pełni wykształcone liście oraz ziele, które jest od nich nieco uboższe w związki czynne. Ponownie w drugiej połowie sierpnia ścina się górne części łodyg ponad pierwszym rozgałęzieniem.

Szałwia w kuchni

 

Jako przyprawa szałwia świetnie się sprawdza szczególnie w daniach mięsnych. Nadaje ciekawy smak i przy tym ułatwia trawienie.

Działanie lecznicze szałwii

 

na użytek wewnętrzny:

  • dezynfekujące,
  • przeciwzapalne,
  • wykrztuśne,
  • rozkurczowe,
  • ściągające,
  • wzmacnia żołądek,
  • zmniejsza przekrwienia błon śluzowych i skóry oraz mikrokrwawienia z nadmiernie rozszerzonych lub uszkodzonych naczyń włosowatych,
  • przeciw działa nadmiernej fermentacji i bolesnym wzdęciom,
  • łagodzi bolesne miesiączki,
  • reguluje zaburzenia miesiączkowania,
  • wrzody żołądka i dwunastnicy,
  • nadmierna pobudliwość nerwowa,
  • zatrucia pokarmowe,
  • nadczynność tarczycy,
  • zapalenie oskrzeli,
  • bóle i zawroty głowy,
  • obfite pocenie rąk,
  • neurastenia,
  • astma,
  • biegunka,
  • bezpłodność,
  • brak sił,
  • brak łaknienia,
  • osłabienie pracy układu trawiennego,
  • schorzenia wątroby,
  • schorzenia płuc,
  • skurcz jelit,
  • apopleksja z krwotokiem,
  • paraliż,
  • niedociśnienie tętnicze,
  • niedostateczne wydalanie moczu,
  • drgawki,
  • reumatyzm

 na użytek zewnętrzny:

  • afty,
  • angina,
  • astma,
  • atoniczne rany i owrzodzenia,
  • egzemy,
  • zapalenie krtani,
  • stany zapalne dziąseł i gardła,
  • stłuczenia,
  • lekkie oparzenia,
  • żylaki nóg, podudzi, odbytu,
  • czyraki,
  • zapalenie migdałków,
  • pleśniawki

 

 NAPAR SZAŁWIOWY 

 

2 łyżeczki suszonych liści szałwii zalewamy szklanką wrzątku i trzymamy 10 minut pod przykryciem. Przecedzamy i pijemy.

W nieżycie żołądka i jelit, biegunce, wzdęciach, nadmiernej laktacji u karmiących matek - pić 2 razy dziennie po pół szklanki, pół godziny przed jedzeniem.

Taki sam napar stosujemy do płukania jamy ustnej i gardła, na skórę, obmywania zewnętrznych narządów płciowych oraz irygacji.



Można przyprawiać sproszkowanymi liśćmi potrawy takie jak: groch, kapusta, wieprzowina, tłuste ryby i efekt będzie taki, jak przy piciu naparu.


Informacje zamieszczone na  stronie są przeznaczone wyłącznie do celów edukacyjnych i nie zastępują porady wykwalifikowanego pracownika służby zdrowia.


Źródła:  

Jadwiga Górnicka "Apteka Natury"